Είμαστε ότι τρώμε


Σπιρουλίνα

Η Σπιρουλίνα είναι ένα μικροφίκι που παράγεται σε θερμά και αλκαλικά νερά, και αποτελεί μια εξαιρετική διατροφική πηγή με περισσότερες από 100 θρεπτικές ουσίες. Περιέχει πρωτεΐνες (50 – 70%), λιπίδια (5 – 7%), σάκχαρα (15 – 25%), βιταμίνες (Β1, Β5 και Β6), ιχνοστοιχεία και μέταλλα. Επίσης περιέχει Βιταμίνη Β12, Σίδηρο, Βιταμίνη Ε, β-καροτένιο, αντιοξειδωτικά, λιπαρά οξέα και χλωροφύλλη.

Η σπιρουλίνα παράγεται από την αρχαία εποχή στην λίμνη Τεξκόκο στην λεκάνη του Μεξικού και στην λίμνη Κοσοτόν του Τσάντ στην αφρική όπου οι συνθήκες είναι ευνοικές. Λόγω της μεγάλης διατροφικής της αξίας όμως , παράγεται πλέον και στον υπόλοιπο κόσμο σε ειδικές δεξαμενές που προσομοιάζουν τις συνθήκες αυτές.

Συνήθως θα την βρείτε σε μορφή χαπιών ( συμπληρωματα διατροφης )

Advertisements


Οι βιταμίνες που χρειαζόμαστε

Ως γνωστόν οι βιταμίνες είναι ευεργετικές για τον οργανισμό μας και είναι καλό να τις λαμβάνουμε από τις τροφές που καταναλώνουμε. Οι βασικές βιταμίνες είναι οι εξής:
Η βιταμίνη Α: Είναι μία βιταμίνη που κάνει καλό στο δέρμα μας και στην όραση μας. Βρίσκεται στα ψάρια και στο μουρουνέλαιο.
Η βιταμίνη Β: Ενισχύει τα μαλλιά, τα νύχια, το δέρμα και το νευρικό μας σύστημα. Επίσης κάνει καλό σε συνθήκες στρες ή στη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης.
Η βιταμίνη C: Η βιταμίνη αυτή θωρακίζει τον οργανισμό μας και είναι βοηθητική στα κρυολογήματα και στα συμπτώματα της γρίπης.
Η βιταμίνη D: Είναι ευεργετική για τα οστά και «αποτρέπει» σε ένα βαθμό την οστεοπόρωση.
Η βιταμίνη Ε: Η βιταμίνη αυτή είναι της γονιμότητας και της ομορφιάς.
Η βιταμίνη F: Η βιταμίνη αυτή είναι τα γνωστά σε όλους ακόρεστα λιπαρά οξέα και είναι ευεργετική για τον οργανισμό μας.
Η βιταμίνη Κ: Είναι σημαντική για τα οστά και για τις αιμορραγικές καταστάσεις, βρίσκεται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
Η βιταμίνη P: Ενισχύει τη δράση της βιταμίνης C και έχει πολλές ωφέλιμες ιδιότητες για τον οργανισμό μας.



Βιταμίνη C

Η Βιταμινη C είναι η πιο γνωστή βιταμίνη που απέκτησε την φήμη της χάρη στην χρησιμότητά της για την καταπολέμηση της ασθένειας του σκορβούτου, που ταλαιπωρούσε όλους τους ναυτικούς σε όλο τον κόσμο.

Η βιταμίνη C έχει τεράστια σημασία για τον ανθρώπινο οργανισμό και είναι αναγκαία για τις διάφορες μεταβολικές λειτουργίες, όπως η σύνθεση του κολλαγόνου , η διατήρηση της σταθερότητας των αιμοφόρων αγγείων, το μεταβολισμό των αμινοξέων και της απελευθέρωσης των διαφόρων ορμονών στα επινεφρίδια. Οι ημερήσιες ανάγκες του ανθρώπου σε βιταμίνη C είναι μεγάλες και φτάνουν τα 70-80 mg. Τα φρέσκα λαχανικά και, κυρίως, τα εσπεριδοειδή είναι οι καλύτερες πηγές της βιταμίνης C, καθώς η βιταμίνη περιέχεται σε μεγάλη ποσότητα.

Με το κάπνισμα ένα μεγάλο μέρος της βιταμίνης C που υπάρχει στον οργανισμό καταστρέφεται, γι αυτό καλό θα είναι οι καπνιστές να πίνουν πολλούς χυμούς πλούσιους στη βιταμίνη.
Νεώτερες μελέτες συνδέουν την βιταμίνη C με πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων.



Κρητική Διατροφή

Το νησί της κρήτης έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο μελέτης, καθώς έχει τα μικρότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρδιαγγειακές παθήσεις και άλλες αρρώστειες συσχετισμένες με την κακή διατροφή. Μελέτες που έγιναν την δεκαετία του ’60 έδειξαν ότι η κρητική διατροφή αποτελεί μια από τις πιο ολοκληρωμένες και καλές «συνταγές» που έχουν καταγραφεί.

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρό της wikipedia, αν θέλαμε να αποτυπώσουμε αδρά τη διατροφή των Κρητικών στη δεκαετία του 1960, θα λέγαμε ότι πυρήνα της διατροφής αποτελούσαν τα τρόφιμα από φυτικές πηγές, ενώ τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης είχαν περισσότερο περιφερειακό χαρακτήρα. Σε γενικές γραμμές καταναλώνονταν εποχιακά τρόφιμα που υφίστανται ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία, τα οποία ήταν προϊόντα της ευρύτερης περιοχής.

Φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, όσπρια, λαχανικά, ενδημικά άγρια χόρτα και αρωματικά φυτά, μη επεξεργασμένα δημητριακά και ξηροί καρποί, των οποίων την καλλιέργεια ευνοούσε το κλίμα της περιοχής, καταναλώνονταν σε αφθονία και αποτελούσαν τη βάση της διατροφής των Κρητικών την περίοδο αυτή. Γαλακτοκομικά προϊόντα καταναλώνονταν καθημερινά σε χαμηλές έως μέτριες ποσότητες. Πουλερικά και ψάρια καταναλώνονταν σε εβδομαδιαία βάση σε μέτριες ποσότητες, ενώ αντίθετα το κόκκινο κρέας καταναλωνόταν μόνο λίγες φορές μέσα στο μήνα. Τη βασική πηγή λίπους στη διατροφή αποτελούσε το ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιούνταν τόσο στις σαλάτες, όσο και στην παρασκευή των φαγητών, σε αντίθεση με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης στις οποίες καταναλώνονταν κυρίως ζωικά λίπη. Ένα ακόμη βασικό χαρακτηριστικό της διατροφής της Κρήτης το 1960 ήταν η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, κυρίως με τη μορφή του κόκκινου κρασιού που συνόδευε τα γεύματα. Τέλος, σύνηθες καθημερινό επιδόρπιο αποτελούσαν τα φρέσκα φρούτα, ενώ διάφορα παραδοσιακά γλυκά με βάση το μέλι καταναλώνονταν λίγες φορές μέσα στην εβδομάδα.

Αρχικά, η προστατευτική επίδραση της Κρητικής διατροφής στην υγεία αποδόθηκε στην υψηλή περιεκτικότητά της σε μονοακόρεστα λιπαρά, λόγω της καθημερινής χρήσης του ελαιολάδου, και στη χαμηλή περιεκτικότητά της σε κορεσμένα λιπαρά, λόγω της χαμηλής κατανάλωσης κόκκινου κρέατος. Πλέον είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι αυτό το διατροφικό σχήμα παρουσιάζει και άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά, αφού πρόκειται για μια διατροφή που όταν καταναλώνεται σε επαρκείς ποσότητες παρέχει όλα τα απαραίτητα μικροθρεπτικά συστατικά (δηλαδή τις βιταμίνες και τα ανόργανα στοιχεία), ενώ είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα, σε φυτικές ίνες, σε αντιοξειδωτικά συστατικά και σε διάφορα φυτοχημικά, τα οποία ασκούν σημαντικές δράσεις σε διάφορες λειτουργίες, επηρεάζοντας με θετικό τρόπο την υγεία του οργανισμού.

Πηγή : wikipedia.org



Το ρύζι στην διατροφή μας

Το ρύζι είναι μια από τις πιο σημαντικές τροφές για την ανθρωπότητα, καθώς αποτελεί την βασική τροφή για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Όσοι έχετε φάει κινέζικο φαγητό, ξέρετε ότι το ρύζι συνοδεύει σχεδόν όλα τα γεύματα τους. Τι είναι αυτό που κάνει το ρύζι τόσο σημαντικό όμως;

Το ρύζι έχει πολλές βιταμίνες και υδατάνθρακες, ενώ είναι πλούσιο σε αντι-οξειδωτικά στοιχεία, φυτικές ίνες, κάλιο, σίδηρο, μαγνήσιο. Δεν περιέχει λίπη και χοληστερόλη, οπότε δεν είναι ολοκληρωμένη τροφή για τον ανθρώπινο οργανισμό. Παρόλαυτα είναι ένα ιδανικό συμπλήρωμα για ένα αριθμό από τροφές, όπως το κρέας, τα όσπρια, τα αυγά, τα οστρακοειδή. Στις ασιάτικες -αλλά όχι μόνο- διατροφικές συνήθειες, το ρύζι είναι το βασικό υποκατάστατο του ψωμιού και όχι άδικα.



Συμπληρώματα διατροφής

Η σωστή διατροφή τυπικά πρέπει να αποτελείται από 60% υδατάνθρακες (σαλάτες, δημητριακά, όσπρια, ρύζι, μακαρόνια, πατάτες) 25% λίπη (ζωικά και φυτικά) 15% πρωτείνες (κρέας, ψάρι, πουλερικά).

Οι παραπάνω αναλογίες δεν είναι βέβαια απόλυτες, αλλά μια καλή δίαιτα οφείλει να κρατάει σε γενικές γραμμές αυτά τα ποσοστά. Συμπληρώματα διατροφής χρειάζονται μόνο σε περιπτώσεις που αυτή η ισορροπία διαταράσσεται, σε περιπτώσεις όπως:

  • Αυστηρή δίαιτα.
  • Συχνές προπονήσεις.
  • Διαταραχή της πέψης.

κτλ.

Τα συμπληρώματα διατροφής προσφέρουν στον οργανισμό συστατικά όπως βιταμίνες, ανόργανα συστατικά, βότανα, αμινοξέα, μεταβολίτες, αποστάγματα σε ικανές ποσότητες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρούνται υποκατάστατα του γεύματος. Πρέπει να λαμβάνονται με προσοχή και μόνο όταν είναι απαραίτητα.  Η υπερβολική συγκέντρωση ορισμένων θρεπτικών συστατικών , ακόμα και από αυτά που θεωρούνται υγειινά (βιταμίνες κτλ) έχει συσχετιστεί με σοβαρές βλάβες στον οργανισμό.