Είμαστε ότι τρώμε


Το λυκοπενιο και οι ιδιοτητες του
19 Νοεμβρίου, 2016, 6:05 μμ
Filed under: υγεία, φυτοφαγία, διατροφή | Ετικέτες: , , , ,
Το λυκοπένιο είναι μια χρωστική φυτοχημική ένωση που προσδίδει και το κόκκινο χρώμα στις ντομάτες. Το λυκοπένιο, μπορεί να απορροφηθεί στο σώμα μόνο αν το τρώτε μαζί με κάποιο διατροφικό λίπος όπως το ελαιόλαδο. Απορροφάται επίσης καλύτερα αν ζεσταθεί ώστε να απελευθερώνεται από τα κύτταρα της ντομάτας. Για το λόγο αυτό καλύτερη πηγή λυκοπένιου είναι η μαγειρευμένη ντομάτα.
Σε μικρότερες περιεκτικότητες, υπάρχει στο καρπούζι, στις φράουλες και στο γκρέιπφρουτ. Έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο έρευνας για τις ισχυρές αντιοξειδωτικές του ιδιότητες, καθώς εξουδετερώνει την καταστροφική επίδραση των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό. Τα αποτε­λέσματα του λυκοπενίου έχουν επανειλημμένως μελετη­θεί σε ανθρώπους και έχουν δείξει ότι προστατεύει από διάφορες μορφές καρκίνου, όπως του προστάτη, του πρωκτού, του μαστού, του ενδομη­τρίου, των πνευμόνων και του παγκρέατος.


Τι είναι οι Υδατάνθρακες ;
Οι υδατάνθρακες είναι το ένα από τα τρία μακροθρεπτικά συστατικά της δίαιτάς μας (τα άλλα δύο είναι τα λίπη και οι πρωτεΐνες). Υπάρχουν σε διάφορες μορφές και τους συναντούμε κυρίως σε αμυλούχες τροφές, όπως το ψωμί, τα ζυμαρικά και το ρύζι, και σε κάποια ροφήματα, όπως οι χυμοί φρούτων και τα ποτά με ζάχαρη. Οι υδατάνθρακες αντιπροσωπεύουν την πιο σημαντική πηγή ενέργειας για τον οργανισμό και είναι ζωτικοί για ένα ποικίλο και ισορροπημένο διαιτολόγιο.
Οι υδατάνθρακες είναι ένα ζωτικό συστατικό για μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή. Βοηθούν στον έλεγχο του σωματικού βάρους, ειδικά σε συνδυασμό με άσκηση, είναι σημαντικοί για τη σωστή λειτουργία του εντέρου και είναι απαραίτητο καύσιμο για το μυαλό και τους ενεργούς μυς. Δεν έχει αποδειχθεί ο ρόλος ούτε του άμυλου ούτε της ζάχαρης στην εκδήλωση σοβαρών ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου 2, ενώ ο ρόλος της ζάχαρης στη φθορά των δοντιών δεν είναι εξίσου σημαντικός με το παρελθόν, χάρη στην ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με τα φθοριούχα προϊόντα και τη στοματική υγιεινή. Η έκθεση των Π.Ο.Υ./FAO για το ρόλο των υδατανθράκων στη διατροφή του ανθρώπου και η επιστημονική γνωμοδότηση της EFSA σχετικά με τις διαιτητικές τιμές αναφοράς για τους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες συνιστούν σημαντικές πληροφορίες για τους επαγγελματίες υγείας και τους επιστημονικούς ερευνητές.

Πηγή: Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ενημέρωσης για τη διατροφή

 



Διατροφή κατά τη Νηστεία

Κατά τη διάρκεια της νηστείας, οι αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες,  βελτιώνουν σημαντικά την πρόσληψη υδατανθράκων, φυτικών ινών, αντιοξειδωτικών καθώς και ακόρεστα λιπαρά. Επίσης θετικό είναι ότι  ελλατώνονται τα κορεσμένα λιπαρά στη διατροφή μας, ενώ μειώνεται και η προσλαμβανόμενη χοληστερίνη.  Παρόλα αυτά, όταν κάνουμε την «παραδοσιακή» νηστεία, είναι πιθανόν να λαμβάνουμε μικρή ποσότητα από ασβέστιο, σίδηρο και βιταμίνες Β12 και D.

Για να είναι πλήρης η διατροφή μας με νηστήσιμα φαγητά, χρειάζεται να αντισταθμίσουμε την πρόσληψη αυτών των ουσιών και να προσθέσουμε στη νηστεία μας τροφές όπως το μπροκολο και το σπανάκι (πηγές ασβεστίου), φακές και ξηρούς καρπούς όπως αμύγδαλα και φουντούκια (πηγές σιδήρου), σπιρουλίνα (πηγή βιταμίνης Β12) και έκθεση στον ήλιο για την παραγωγή βιταμίνης D.

 



Διατροφή για μείωση χοληστερίνης

Για την μείωση της χοληστερίνης χρειάζεται να δώσετε προσοχή σε 2 άξονες : Την γυμναστική και την διατροφή. Θα ασχοληθούμε εδώ με το κομμάτι της διατροφής και πως αυτό επηρεάζει τα επίπεδα της χοληστερίνης:

α) – Κορεσμένα λίπαρα.

Τα κορεσμένα λίπη είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να ελατώσετε για να μειώσετε την «κακή» χοληστερίνη στο αίμα σας. Αυτά βρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες στο ζωικό λίπος, στην κρέμα γάλακτος, στο βούτυρο κλπ.

β) + Μονοακόρεστα λιπαρά.

Αντί για κορεσμένα λίπη, πρέπει να ενσωματώσετε στη διατροφή σας περισσότερα μονοακόρεστα λιπαρα. Τα μονοακόρεστα λιπαρά μειώνουν την κακή χοληστερίνη, ενώ υπό προυποθέσεις αυξάνουν την καλή! Μονοακόρεστα λιπη παίρνουμε από το ελαιόλατο, το σουσάμι, τα αμύγδαλα κλπ.

γ) + Φυτικές ίνες.

Φυτικές ίνες παίρνουμε από μη επεξεργασμένες φυτικές τροφές : Φρούτα (όχι χυμούς), λαχανικά κλπ. Οι φυτικές ίνες επίσης μειώνουν την κακή χοληστερίνη, ενώ βοηθούν και στον καλύτερο έλεγχο του βάρους.

Τέλος υπάρχουν και τροφές πλούσιες σε χοληστερίνη όπως το κρόκος του αυγου. Η διαιτητική αυτή χοληστερίνη σε μικρές ποσότητες δεν συμβάλει άμεσα στην αυξηση της κακής χοληστερίνης. Θα πρέπει όμως να μην γίνονται υπερβολές καθώς σε μεγάλες ποσότητες υπάρχει σαφής κίνδυνος.



Το εξαιρετικό ταχίνι
21 Οκτωβρίου, 2015, 5:37 πμ
Filed under: πρωινό, υγεία | Ετικέτες: ,

Το Ταχίνι είναι το αλεσμένο σουσάμι, ένα φυτικό δηλαδή προιόν το οποίο περιέχει σημαντικές ποσότητες πολυακόρεστων λιπαρών οξέων καθώς και  λιγνάνων και φαινολικών ενώσεων με πολύ έντονη αντιοξειδωτική δράση.

Τα αντιοξειδωτικά αυτά συστατικά συμβάλλουν στην προστασία των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων ενώ έχουν  και αντιβακτηριακή δράση. Το ταχίνι αποτελεί εκτός των άλλων μια ιδιαίτερα καλή πηγή πρωτεινών με αποτέλεσμα να είναι μια εξαιρετική προσθήκη στην καθημερινή διατροφή μας.



Παγκόσμια ημέρα διατροφής (16 Οκτωβρίου)
16 Οκτωβρίου, 2015, 11:05 πμ
Filed under: υγεία | Ετικέτες: , ,
Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής γιορτάζεται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο στις 16 Οκτωβρίου. Για το 2015 το theme της παγκόσμιας ημέρας  είναι «Κοινωνική Προστασία και Γεωργία: Σπάζοντας τον φαύλο κύκλο της φτώχιας στις αγροτικές περιοχές».
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του ΕΦΕΤ, περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες ζουν κάτω από συνθήκες απόλυτης φτώχιας. Το 78% αυτών ζει σε αγροτικές περιοχές, όπου η γεωργία αποτελεί τη βασική κινητήρια δύναμη της αγροτικής οικονομίας και σε κάποιες περιπτώσεις της συνολικής οικονομίας.

Η διασφάλιση μιας βιώσιμης αγροτικής πολιτικής σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο συνδέεται άρρηκτα με μέτρα στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής και παρεμβάσεις για τη ρύθμιση της αγοράς αγροτικών προϊόντων. Η αξιοποίηση προγραμμάτων ανάπτυξης και ενίσχυσης της επένδυσης στον τομέα της γεωργίας αποτελεί βασική μέριμνα κάθε κράτους και ειδικότερα στις περιπτώσεις που η γεωργία αποτελεί κύριο πυλώνα της οικονομίας του.

Ο ΕΦΕΤ, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του, που σχετίζεται και με τη χάραξη διατροφικής πολιτικής στον ελληνικό πληθυσμό, προωθεί πρότυπα διατροφής που αποδεδειγμένα συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας των καταναλωτών και δίνουν έμφαση κυρίως στην κατανάλωση τοπικών γεωργικών προϊόντων. Μέσω αυτής της διαδικασίας αναδεικνύει τη σημαντικότητα των υγιεινών διατροφικών συνηθειών, όπως αυτές επιτυγχάνονται μέσα από την υιοθέτηση του προτύπου της Παραδοσιακής Μεσογειακής Διατροφής. Το πρότυπο αυτό αποτελεί τον υγιεινότερο τρόπο διατροφής και είναι διεθνώς αναγνωρισμένο για τα ευεργετικά του αποτελέσματα στην υγεία του ανθρώπου.



Θαλασσινά

Τα θαλασσινα και οι γεύσεις της θάλασσας αποτελούν βασικό συστατικό της ελληνικής διατροφής. Είναι ατέλειωτες οι συνταγές με οστρακοειδή, μαλάκια και άλλα «φρούτα της θάλασσας» στην ελληνική διατροφή.

Τα θαλασσινα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε χοληστερόλη και συστήνεται ο περιορισμός τους από άτομα που έχουν υψηλές τιμές λιπιδίων στο αίμα. Από την άλλη, έχουν πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένο λίπος πράγμα το οποίο τα κάνει πολύ λιγότερο επικίνδυνα σε σχέση με το κόκκινο κρέας.

Οι γαρίδες, τα καλαμάρια και τα μύδια έχουν περισσότερη χοληστερόλη από τα θαλασσινά, ενώ το χταπόδι αποτελεί ίσως την καλύτερη επιλογή μιας και είναι το πιο χαμηλό σε χοληστερόλη από αυτή την κατηγορία.

Επιπλέον τα θαλασσινά είναι πλούσιες πηγές ιχνοστοιχείων και μετάλλων, όπως ιωδίου, ψευδαργύρου, καλίου, σεληνίου και φωσφόρου. Η κατανάλωσή τους λοιπόν, όταν γίνεται με μέτρο, προσφέρει πολλά στον οργανισμό.



Οι βιταμίνες που χρειαζόμαστε

Ως γνωστόν οι βιταμίνες είναι ευεργετικές για τον οργανισμό μας και είναι καλό να τις λαμβάνουμε από τις τροφές που καταναλώνουμε. Οι βασικές βιταμίνες είναι οι εξής:
Η βιταμίνη Α: Είναι μία βιταμίνη που κάνει καλό στο δέρμα μας και στην όραση μας. Βρίσκεται στα ψάρια και στο μουρουνέλαιο.
Η βιταμίνη Β: Ενισχύει τα μαλλιά, τα νύχια, το δέρμα και το νευρικό μας σύστημα. Επίσης κάνει καλό σε συνθήκες στρες ή στη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης.
Η βιταμίνη C: Η βιταμίνη αυτή θωρακίζει τον οργανισμό μας και είναι βοηθητική στα κρυολογήματα και στα συμπτώματα της γρίπης.
Η βιταμίνη D: Είναι ευεργετική για τα οστά και «αποτρέπει» σε ένα βαθμό την οστεοπόρωση.
Η βιταμίνη Ε: Η βιταμίνη αυτή είναι της γονιμότητας και της ομορφιάς.
Η βιταμίνη F: Η βιταμίνη αυτή είναι τα γνωστά σε όλους ακόρεστα λιπαρά οξέα και είναι ευεργετική για τον οργανισμό μας.
Η βιταμίνη Κ: Είναι σημαντική για τα οστά και για τις αιμορραγικές καταστάσεις, βρίσκεται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
Η βιταμίνη P: Ενισχύει τη δράση της βιταμίνης C και έχει πολλές ωφέλιμες ιδιότητες για τον οργανισμό μας.



Φαγητό στις γιορτές

Ανησυχείτε για το φαγητό που θα φάτε στις γιορτές; Η λαική σοφία λέει ότι «Οι άνθρωποι ανησυχούν για το τι θα φάνε μεταξύ χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς, ενώ θα έπρεπε να ανησυχούνε για το τι τρώνε μεταξύ πρωτοχρονιάς και χριστουγέννων» 🙂



Συντηρητικά στα τρόφιμα

Τα συντηρητικά είναι ακόμη απαραίτητα για την ασφάλεια και την ποικιλία των διαφορετικών διαθέσιμων τροφίμων και δρουν καθυστερώντας την αλλοίωση των τροφίμων και παρεμποδίζοντας οποιεσδήποτε αλλαγές στη γεύση ή την εμφάνισή τους. Η αξιολόγηση και η χρήση τους στα τρόφιμα ελέγχονται στενά και σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο.

Τα συντηρητικά αποτελούν σύνηθες θέμα στις δημόσιες συζητήσεις και, όποτε βρίσκονται στο προσκήνιο, πολλοί καταναλωτές θεωρούν ότι πρόκειται για επιβλαβείς, «μοντέρνες» χημικές ουσίες στα τρόφιμα. Μια σύντομη, όμως, αναδρομή στο παρελθόν θα δείξει ότι η συντήρηση των τροφίμων έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και αρκετές εκατοντάδες χρόνια, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποίησε το αλάτι (πάστωμα) και τον καπνό (κάπνισμα) για να εμποδίσει το κρέας και τα ψάρια να χαλάσουν. Παρά τις διάφορες ανησυχίες, τα συντηρητικά αποτελούν σήμερα αναπόσπαστο μέρος των τροφίμων που καταναλώνουμε. Ένας λόγος είναι η αυξανόμενη ζήτηση από τους καταναλωτές για περισσότερες επιλογές, για μεγαλύτερη ευκολία και ευχέρεια στα τρόφιμα και τα υψηλά πρότυπά μας για την ασφάλεια τροφίμων.

Γιατί συντηρούνται τα τρόφιμα;

Ως συντήρηση ορίζεται συνήθως η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη διατήρηση μιας υπάρχουσας κατάστασης ή για την αποτροπή πιθανής ζημιάς που μπορεί να επέλθει από χημικούς (οξείδωση), φυσικούς (θερμοκρασία, φως) ή βιολογικούς παράγοντες (μικροοργανισμούς). Η συντήρηση των τροφίμων κατέστησε δυνατή τη διαθεσιμότητα τροφίμων από τη συγκομιδή και για όλο το υπόλοιπο έτος. Συνεπώς, η κύρια λειτουργία της συντήρησης είναι να καθυστερεί την αλλοίωση των τροφίμων και να αποτρέπει οποιεσδήποτε αλλαγές στη γεύση τους ή, σε μερικές περιπτώσεις, και στην εμφάνισή τους. Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους: μέσω μεθόδων επεξεργασίας, όπως η κονσερβοποίηση, η αφυδάτωση (ξήρανση), το κάπνισμα και το πάγωμα, μέσω της χρήσης συσκευασιών και της χρήσης πρόσθετων ουσιών στα τρόφιμα, όπως τα αντιοξειδωτικά ή τα συντηρητικά. Στο παρόν άρθρο θα εστιάσουμε στα συντηρητικά.

Ο αρχικός λόγος για τη χρήση συντηρητικών είναι να καταστήσουμε τα τρόφιμα ασφαλέστερα με την εξάλειψη της επιρροής των βιολογικών παραγόντων. Ο μέγιστος κίνδυνος είναι να αλλοιωθούν τα τρόφιμα ή να γίνουν τοξικά από την επίδραση μικροοργανισμών (π.χ. βακτήρια, ζύμες, μούχλα) που εμφανίζονται σε αυτά. Μερικοί από αυτούς τους οργανισμούς μπορούν να εκκρίνουν δηλητηριώδεις ουσίες («τοξίνες»), οι οποίες είναι επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία και μπορεί να αποδειχθούν ακόμη και θανατηφόρες.

Πώς συντηρούνται τα τρόφιμα και ποιες ουσίες χρησιμοποιούνται;

Για να καθυστερήσει η αλλοίωση των τροφίμων από μικροοργανισμούς χρησιμοποιούνται αντιμικροβιακές ουσίες που εμποδίζουν, καθυστερούν ή αποτρέπουν την αύξηση και τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων, των ζυμών και της μούχλας.

Οι ενώσεις του θείου, όπως τα θειώδη άλατα (Ε 221-228), χρησιμοποιούνται για να εμποδίσουν την αύξηση των βακτηρίων ,π.χ. στο κρασί, τους ξηρούς καρπούς, τα λαχανικά, το ξίδι ή την άλμη. Το σορβικό οξύ (Ε 200) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολλούς διαφορετικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένης της συντήρησης των προϊόντων πατάτας, του τυριού και της μαρμελάδας.

Μια άλλη σημαντική ομάδα ουσιών αποτελείται από τις ενώσεις του νιτρικού και του νιτρώδους άλατος (Ε 249-252). Αυτές χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ουσίες στα προϊόντα κρέατος, όπως τα λουκάνικα και τα αλλαντικά, για να τα προστατεύσουν από το βακτήριο που προκαλεί την αλλαντίαση (Clostridium botulinum) ×κατ’ αυτό τον τρόπο έχουν μια σημαντική συμβολή στην ασφάλεια των τροφίμων.

Το βενζοϊκό οξύ και τα άλατά του με ασβέστιο, νάτριο ή κάλιο (Ε 210-213) χρησιμοποιούνται ως αντιβακτηριακά και αντιμυκητιακά σε τρόφιμα όπως τα αγγούρια, το τουρσί, οι μαρμελάδες και οι ζελέδες χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη, οι σάλτσες, τα καρυκεύματα.

Παραδείγματα ευρέως χρησιμοποιούμενων συντηρητικών στην ΕΕ:
Αριθμός Ε
Ουσία/Κατηγορία
Μερικά τρόφιμα στα οποία χρησιμοποιούνται
E 200-203 Σορβικό οξύ και ενώσεις του
Τυρί, κρασιά, ξηρά φρούτα, σάλτσες φρούτων, υλικά για γαρνίρισμα
E 210-213
Βενζοϊκό οξύ και άλατά του
Λαχανικά, τουρσί, μαρμελάδες και οι ζελέδες χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη, κονσερβοποιημένα φρούτα, ημισυντηρημένα προϊόντα ψαριού, σάλτσες
E 220-228
Διοξείδιο του θείου και θειώδη άλατα
Ξηρά φρούτα, κονσέρβες φρούτων, προϊόντα πατάτας, κρασί
E 235
Ναταμυκίνη
Επεξεργασία της επιφάνειας τυριών και λουκάνικων
E 249-252
Νιτρικές και νιτρώδεις ενώσεις
Λουκάνικα, μπέικον, αλλαντικά, φουά-γκρα, τυρί, παστή ρέγγα

Η ανάγκη για ελέγχους και επισημάνσεις

Για να εξασφαλίσουμε ότι τα συντηρητικά πραγματικά συμβάλλουν στο να καταστήσουν τα τρόφιμα ασφαλέστερα, η χρήση τους υπόκειται σε αξιολόγηση της ασφάλειάς τους πριν βγουν στην αγορά, και σε διαδικασία έγκρισης.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αρμόδιοι οργανισμοί για την αξιολόγηση της ασφάλειας, για την έγκριση, τον έλεγχο και την επισήμανση των συντηρητικών και άλλων πρόσθετων ουσιών είναι η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Σε διεθνές επίπεδο υπάρχει η Μικτή Ειδική Επιτροπή για τις Πρόσθετες Ουσίες Τροφίμων (JECFA), από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).

Η αξιολόγηση της ασφάλειας των συντηρητικών, καθώς και των υπολοίπων πρόσθετων ουσιών των τροφίμων, είναι βασισμένη στις ανασκοπήσεις όλων των διαθέσιμων τοξικολογικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων παρατηρήσεων σε ανθρώπους και ζώα. Από τα διαθέσιμα στοιχεία καθορίζεται ένα ανώτατο όριο μιας πρόσθετης ουσίας, που δεν έχει καμία αποδεδειγμένη τοξική επίδραση. Αυτό ονομάζεται «επίπεδο στο οποίο δεν παρατηρούνται δυσμενείς επιδράσεις» (NOAEL) και χρησιμοποιείται για να καθορίσει την «Αποδεκτή Ημερήσια Πρόσληψη» (ADI) για κάθε πρόσθετη ουσία τροφίμων. Η ADI παρέχει ένα μεγάλο περιθώριο ασφάλειας και αναφέρεται στην ποσότητα μιας πρόσθετης ουσίας τροφίμων που μπορεί να λαμβάνεται καθημερινά στη δίαιτα, καθόλη τη διάρκεια ζωής, χωρίς οποιαδήποτε αρνητική επίπτωση στην υγεία.

Η έγκριση και οι όροι χρήσης των συντηρητικών ορίζονται από την οδηγία 95/2/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Φεβρουαρίου 1995 για τις Πρόσθετες Ουσίες Τροφίμων εκτός από τα Χρώματα και τις Γλυκαντικές Ουσίες.

Οι καταναλωτές πολύ συχνά ανησυχούν ότι μερικές πρόσθετες ουσίες τροφίμων έχουν δυσμενείς επιπτώσεις, αν και προσεκτικές έρευνες έχουν δείξει ότι το γεγονός αυτό βασίζεται συνήθως σε παρερμηνείες παρά σε προσδιορισμένες δυσμενείς επιδράσεις. Τα συντηρητικά σπάνια φαίνονται να προκαλούν πραγματικές αλλεργικές (ανοσολογικές) αντιδράσεις. Μεταξύ των πρόσθετων ουσιών τροφίμων που αναφέρονται ως αιτία δυσμενών αντιδράσεων είναι μερικά συντηρητικά από την ομάδα των θειωδών (Ε 220-228), καθώς και το βενζοϊκό οξύ και τα παράγωγά του (Ε 210-213), που μπορούν, σε ευαίσθητα άτομα (π.χ. ασθματικοί), να προκαλέσουν άσθμα, το οποίο χαρακτηρίζεται από δυσκολία στην αναπνοή, «κόψιμο» της ανάσας, αγκομαχητά και βήχα.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μαζί με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχουν καθορίσει ένα λεπτομερές σύστημα επισήμανσης για τις πρόσθετες ουσίες τροφίμων, ώστε να επιτρέψουν στους καταναλωτές να κάνουν ενημερωμένες επιλογές όσον αφορά τα τρόφιμα που περιέχουν συντηρητικά. Η νομοθεσία, επίσης, υπαγορεύει οι πρόσθετες ουσίες να αναγράφονται στη συσκευασία των τροφίμων με την κατηγορία τους (συντηρητικό, χρώμα, αντιοξειδωτικό, κ.λπ.) είτε με το όνομά τους είτε με τον αριθμό Ε.

Πηγή: Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληροφόρησης για τα Τρόφιμα