Είμαστε ότι τρώμε


Το λυκοπενιο και οι ιδιοτητες του
Νοέμβριος 19, 2016, 6:05 μμ
Filed under: υγεία, φυτοφαγία, διατροφή | Ετικέτες: , , , ,
Το λυκοπένιο είναι μια χρωστική φυτοχημική ένωση που προσδίδει και το κόκκινο χρώμα στις ντομάτες. Το λυκοπένιο, μπορεί να απορροφηθεί στο σώμα μόνο αν το τρώτε μαζί με κάποιο διατροφικό λίπος όπως το ελαιόλαδο. Απορροφάται επίσης καλύτερα αν ζεσταθεί ώστε να απελευθερώνεται από τα κύτταρα της ντομάτας. Για το λόγο αυτό καλύτερη πηγή λυκοπένιου είναι η μαγειρευμένη ντομάτα.
Σε μικρότερες περιεκτικότητες, υπάρχει στο καρπούζι, στις φράουλες και στο γκρέιπφρουτ. Έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο έρευνας για τις ισχυρές αντιοξειδωτικές του ιδιότητες, καθώς εξουδετερώνει την καταστροφική επίδραση των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό. Τα αποτε­λέσματα του λυκοπενίου έχουν επανειλημμένως μελετη­θεί σε ανθρώπους και έχουν δείξει ότι προστατεύει από διάφορες μορφές καρκίνου, όπως του προστάτη, του πρωκτού, του μαστού, του ενδομη­τρίου, των πνευμόνων και του παγκρέατος.
Advertisements


Κρητική Διατροφή

Το νησί της κρήτης έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο μελέτης, καθώς έχει τα μικρότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρδιαγγειακές παθήσεις και άλλες αρρώστειες συσχετισμένες με την κακή διατροφή. Μελέτες που έγιναν την δεκαετία του ’60 έδειξαν ότι η κρητική διατροφή αποτελεί μια από τις πιο ολοκληρωμένες και καλές «συνταγές» που έχουν καταγραφεί.

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρό της wikipedia, αν θέλαμε να αποτυπώσουμε αδρά τη διατροφή των Κρητικών στη δεκαετία του 1960, θα λέγαμε ότι πυρήνα της διατροφής αποτελούσαν τα τρόφιμα από φυτικές πηγές, ενώ τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης είχαν περισσότερο περιφερειακό χαρακτήρα. Σε γενικές γραμμές καταναλώνονταν εποχιακά τρόφιμα που υφίστανται ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία, τα οποία ήταν προϊόντα της ευρύτερης περιοχής.

Φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, όσπρια, λαχανικά, ενδημικά άγρια χόρτα και αρωματικά φυτά, μη επεξεργασμένα δημητριακά και ξηροί καρποί, των οποίων την καλλιέργεια ευνοούσε το κλίμα της περιοχής, καταναλώνονταν σε αφθονία και αποτελούσαν τη βάση της διατροφής των Κρητικών την περίοδο αυτή. Γαλακτοκομικά προϊόντα καταναλώνονταν καθημερινά σε χαμηλές έως μέτριες ποσότητες. Πουλερικά και ψάρια καταναλώνονταν σε εβδομαδιαία βάση σε μέτριες ποσότητες, ενώ αντίθετα το κόκκινο κρέας καταναλωνόταν μόνο λίγες φορές μέσα στο μήνα. Τη βασική πηγή λίπους στη διατροφή αποτελούσε το ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιούνταν τόσο στις σαλάτες, όσο και στην παρασκευή των φαγητών, σε αντίθεση με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης στις οποίες καταναλώνονταν κυρίως ζωικά λίπη. Ένα ακόμη βασικό χαρακτηριστικό της διατροφής της Κρήτης το 1960 ήταν η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, κυρίως με τη μορφή του κόκκινου κρασιού που συνόδευε τα γεύματα. Τέλος, σύνηθες καθημερινό επιδόρπιο αποτελούσαν τα φρέσκα φρούτα, ενώ διάφορα παραδοσιακά γλυκά με βάση το μέλι καταναλώνονταν λίγες φορές μέσα στην εβδομάδα.

Αρχικά, η προστατευτική επίδραση της Κρητικής διατροφής στην υγεία αποδόθηκε στην υψηλή περιεκτικότητά της σε μονοακόρεστα λιπαρά, λόγω της καθημερινής χρήσης του ελαιολάδου, και στη χαμηλή περιεκτικότητά της σε κορεσμένα λιπαρά, λόγω της χαμηλής κατανάλωσης κόκκινου κρέατος. Πλέον είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι αυτό το διατροφικό σχήμα παρουσιάζει και άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά, αφού πρόκειται για μια διατροφή που όταν καταναλώνεται σε επαρκείς ποσότητες παρέχει όλα τα απαραίτητα μικροθρεπτικά συστατικά (δηλαδή τις βιταμίνες και τα ανόργανα στοιχεία), ενώ είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα, σε φυτικές ίνες, σε αντιοξειδωτικά συστατικά και σε διάφορα φυτοχημικά, τα οποία ασκούν σημαντικές δράσεις σε διάφορες λειτουργίες, επηρεάζοντας με θετικό τρόπο την υγεία του οργανισμού.

Πηγή : wikipedia.org



Ισορροπημένη διατροφή

Ισορροπημένη διατροφή δεν σημαίνει να τρώμε τα πάντα. Όπως έχουν δείξει οι χορτοφάγοι, η ισσοροπημένη διατροφή είναι κάτι πολύ σχετικό. Από την άλλη, το «κακό» σουβλάκι είναι ένα πλήρες γεύμα, με το κρέας του, το ψωμί του, τη σαλάτα του.
Σαν γενικό κανόνα μπορούμε να πούμε ότι παν μέτρον άριστον. Φυσικά δεν μπορούμε να τρώμε τα πάντα κάθε μέρα, αλλά στα γευματα μιας βδομάδας μπορούμε να πούμε μερικούς γενικούς κανόνες για το τι δεν πρέπει να λείπει:
Αυγά (1-2 φορές)
Ψάρι (1-2 φορές)
Κρέας (2-3 φορές, πουλερικά και ποιο σπάνια βοοειδή και χοιρινό)
όσπρια (μία φορά την εβδομάδα τουλάχιστον)
γαλακτοκομικά προιόντα (3-5 φορές την εβδομάδα)

Καθημερινά μπορούμε να έχουμε στο τραπέζι μας:
Φρούτα
Λαχανικά
Δημητριακά
Ξηροί καρποί.

Δεν υπάρχουν καλές και κακές τροφές. Τα πάντα προσφέρουν κάτι αλλά τίποτα δεν πρέπει να καταναλώνεται σε υπερβολικές ποσότητες.