Είμαστε ότι τρώμε


Τι είναι οι Υδατάνθρακες ;
Οι υδατάνθρακες είναι το ένα από τα τρία μακροθρεπτικά συστατικά της δίαιτάς μας (τα άλλα δύο είναι τα λίπη και οι πρωτεΐνες). Υπάρχουν σε διάφορες μορφές και τους συναντούμε κυρίως σε αμυλούχες τροφές, όπως το ψωμί, τα ζυμαρικά και το ρύζι, και σε κάποια ροφήματα, όπως οι χυμοί φρούτων και τα ποτά με ζάχαρη. Οι υδατάνθρακες αντιπροσωπεύουν την πιο σημαντική πηγή ενέργειας για τον οργανισμό και είναι ζωτικοί για ένα ποικίλο και ισορροπημένο διαιτολόγιο.
Οι υδατάνθρακες είναι ένα ζωτικό συστατικό για μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή. Βοηθούν στον έλεγχο του σωματικού βάρους, ειδικά σε συνδυασμό με άσκηση, είναι σημαντικοί για τη σωστή λειτουργία του εντέρου και είναι απαραίτητο καύσιμο για το μυαλό και τους ενεργούς μυς. Δεν έχει αποδειχθεί ο ρόλος ούτε του άμυλου ούτε της ζάχαρης στην εκδήλωση σοβαρών ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου 2, ενώ ο ρόλος της ζάχαρης στη φθορά των δοντιών δεν είναι εξίσου σημαντικός με το παρελθόν, χάρη στην ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με τα φθοριούχα προϊόντα και τη στοματική υγιεινή. Η έκθεση των Π.Ο.Υ./FAO για το ρόλο των υδατανθράκων στη διατροφή του ανθρώπου και η επιστημονική γνωμοδότηση της EFSA σχετικά με τις διαιτητικές τιμές αναφοράς για τους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες συνιστούν σημαντικές πληροφορίες για τους επαγγελματίες υγείας και τους επιστημονικούς ερευνητές.

Πηγή: Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ενημέρωσης για τη διατροφή

 

Advertisements


Σπιρουλίνα

Η Σπιρουλίνα είναι ένα μικροφίκι που παράγεται σε θερμά και αλκαλικά νερά, και αποτελεί μια εξαιρετική διατροφική πηγή με περισσότερες από 100 θρεπτικές ουσίες. Περιέχει πρωτεΐνες (50 – 70%), λιπίδια (5 – 7%), σάκχαρα (15 – 25%), βιταμίνες (Β1, Β5 και Β6), ιχνοστοιχεία και μέταλλα. Επίσης περιέχει Βιταμίνη Β12, Σίδηρο, Βιταμίνη Ε, β-καροτένιο, αντιοξειδωτικά, λιπαρά οξέα και χλωροφύλλη.

Η σπιρουλίνα παράγεται από την αρχαία εποχή στην λίμνη Τεξκόκο στην λεκάνη του Μεξικού και στην λίμνη Κοσοτόν του Τσάντ στην αφρική όπου οι συνθήκες είναι ευνοικές. Λόγω της μεγάλης διατροφικής της αξίας όμως , παράγεται πλέον και στον υπόλοιπο κόσμο σε ειδικές δεξαμενές που προσομοιάζουν τις συνθήκες αυτές.

Συνήθως θα την βρείτε σε μορφή χαπιών ( συμπληρωματα διατροφης )



Κρητική Διατροφή

Το νησί της κρήτης έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο μελέτης, καθώς έχει τα μικρότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρδιαγγειακές παθήσεις και άλλες αρρώστειες συσχετισμένες με την κακή διατροφή. Μελέτες που έγιναν την δεκαετία του ’60 έδειξαν ότι η κρητική διατροφή αποτελεί μια από τις πιο ολοκληρωμένες και καλές «συνταγές» που έχουν καταγραφεί.

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρό της wikipedia, αν θέλαμε να αποτυπώσουμε αδρά τη διατροφή των Κρητικών στη δεκαετία του 1960, θα λέγαμε ότι πυρήνα της διατροφής αποτελούσαν τα τρόφιμα από φυτικές πηγές, ενώ τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης είχαν περισσότερο περιφερειακό χαρακτήρα. Σε γενικές γραμμές καταναλώνονταν εποχιακά τρόφιμα που υφίστανται ελάχιστη ή και καθόλου επεξεργασία, τα οποία ήταν προϊόντα της ευρύτερης περιοχής.

Φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, όσπρια, λαχανικά, ενδημικά άγρια χόρτα και αρωματικά φυτά, μη επεξεργασμένα δημητριακά και ξηροί καρποί, των οποίων την καλλιέργεια ευνοούσε το κλίμα της περιοχής, καταναλώνονταν σε αφθονία και αποτελούσαν τη βάση της διατροφής των Κρητικών την περίοδο αυτή. Γαλακτοκομικά προϊόντα καταναλώνονταν καθημερινά σε χαμηλές έως μέτριες ποσότητες. Πουλερικά και ψάρια καταναλώνονταν σε εβδομαδιαία βάση σε μέτριες ποσότητες, ενώ αντίθετα το κόκκινο κρέας καταναλωνόταν μόνο λίγες φορές μέσα στο μήνα. Τη βασική πηγή λίπους στη διατροφή αποτελούσε το ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιούνταν τόσο στις σαλάτες, όσο και στην παρασκευή των φαγητών, σε αντίθεση με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης στις οποίες καταναλώνονταν κυρίως ζωικά λίπη. Ένα ακόμη βασικό χαρακτηριστικό της διατροφής της Κρήτης το 1960 ήταν η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, κυρίως με τη μορφή του κόκκινου κρασιού που συνόδευε τα γεύματα. Τέλος, σύνηθες καθημερινό επιδόρπιο αποτελούσαν τα φρέσκα φρούτα, ενώ διάφορα παραδοσιακά γλυκά με βάση το μέλι καταναλώνονταν λίγες φορές μέσα στην εβδομάδα.

Αρχικά, η προστατευτική επίδραση της Κρητικής διατροφής στην υγεία αποδόθηκε στην υψηλή περιεκτικότητά της σε μονοακόρεστα λιπαρά, λόγω της καθημερινής χρήσης του ελαιολάδου, και στη χαμηλή περιεκτικότητά της σε κορεσμένα λιπαρά, λόγω της χαμηλής κατανάλωσης κόκκινου κρέατος. Πλέον είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι αυτό το διατροφικό σχήμα παρουσιάζει και άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά, αφού πρόκειται για μια διατροφή που όταν καταναλώνεται σε επαρκείς ποσότητες παρέχει όλα τα απαραίτητα μικροθρεπτικά συστατικά (δηλαδή τις βιταμίνες και τα ανόργανα στοιχεία), ενώ είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα, σε φυτικές ίνες, σε αντιοξειδωτικά συστατικά και σε διάφορα φυτοχημικά, τα οποία ασκούν σημαντικές δράσεις σε διάφορες λειτουργίες, επηρεάζοντας με θετικό τρόπο την υγεία του οργανισμού.

Πηγή : wikipedia.org



Το ρύζι στην διατροφή μας

Το ρύζι είναι μια από τις πιο σημαντικές τροφές για την ανθρωπότητα, καθώς αποτελεί την βασική τροφή για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Όσοι έχετε φάει κινέζικο φαγητό, ξέρετε ότι το ρύζι συνοδεύει σχεδόν όλα τα γεύματα τους. Τι είναι αυτό που κάνει το ρύζι τόσο σημαντικό όμως;

Το ρύζι έχει πολλές βιταμίνες και υδατάνθρακες, ενώ είναι πλούσιο σε αντι-οξειδωτικά στοιχεία, φυτικές ίνες, κάλιο, σίδηρο, μαγνήσιο. Δεν περιέχει λίπη και χοληστερόλη, οπότε δεν είναι ολοκληρωμένη τροφή για τον ανθρώπινο οργανισμό. Παρόλαυτα είναι ένα ιδανικό συμπλήρωμα για ένα αριθμό από τροφές, όπως το κρέας, τα όσπρια, τα αυγά, τα οστρακοειδή. Στις ασιάτικες -αλλά όχι μόνο- διατροφικές συνήθειες, το ρύζι είναι το βασικό υποκατάστατο του ψωμιού και όχι άδικα.